WSW uitkering

Een WSW-uitkering (Wet sociale werkvoorziening) was een uitkering in Nederland bedoeld voor mensen met een arbeidsbeperking die niet in staat waren om het minimumloon te verdienen en daardoor niet in reguliere banen konden werken. De WSW bood deze groep mensen de mogelijkheid om te werken binnen de sociale werkvoorziening.

Deze wet bood hen werkplekken onder aangepaste omstandigheden, waar ze onder begeleiding passend werk verrichtten. De focus lag op het bieden van werk dat paste bij de capaciteiten van de werknemers, met als doel hen een zinvolle werkervaring te bieden en een bijdrage te laten leveren aan de maatschappij.

Mensen met een WSW-indicatie kregen veelal een arbeidsovereenkomst bij een sociale werkplaats, waar ze onder begeleiding van gespecialiseerde medewerkers werkten. Het loon dat ze ontvingen was vaak aangepast aan hun productiviteit, met de garantie dat dit niet lager zou zijn dan het minimumloon.

WSW gestopt per 2015

Sinds de invoering van de Participatiewet in 2015 is de WSW gestopt voor nieuwe instroom. Mensen die vóór die tijd al een WSW-indicatie hadden, behielden vaak hun uitkering en werkplek binnen de sociale werkvoorziening. Nieuwe instromers met een arbeidsbeperking vallen onder de Participatiewet en krijgen ondersteuning bij het vinden van werk bij reguliere werkgevers, vaak via een beschutte werkplek of andere vormen van ondersteuning.